Cap. 1, Vv. 6-15
et dixi a a a Domine Deus ecce nescioQuestions:
loqui quia puer ego sum
et dixit Dominus ad me noli dicere puer sum
quoniam ad omnia quae mittam te ibis
et universa quaecumque mandavero tibi loqueris
ne timeas a facie eorum
quia tecum ego sum ut eruam te dicit Dominus
et misit Dominus manum suam et tetigit os meum
et dixit Dominus ad me ecce dedi verba mea in ore tuo
ecce constitui te hodie super gentes et super regna
ut evellas et destruas et disperdas et
dissipes et aedifices et plantes
et factum est verbum Domini ad me dicens
quid tu vides Hieremia
et dixi virgam vigilantem ego video
et dixit Dominus ad me bene vidisti
quia vigilabo ego super verbo meo ut faciam illud
et factum est verbum Domini secundo
ad me dicens quid tu vides
et dixi ollam succensam ego video
et faciem eius a facie aquilonis
et dixit Dominus ad me
ab aquilone pandetur malum super
omnes habititores terrae
quia ecce ego convocabo omnes
  cognationes regnorum aquilonis
aid Dominus
et venient et ponent unusquisque
solium suum in introitu portarum
Hierusalem
et super omnes muros eius in circuitu
et super universas urbes Iuda
In his prologue to this book, Jerome states that in the original Hebrew Jeremiah appears to be "sermone rusticior" when compared with the prophets Isaiah, Hosea, and others, and that he possesses a "simplicitas eloquii" characteristic of his birthplace, Anathoth, anciently a small village three miles from Jerusalem.
Compare this selection with the translations of Genesis 3 and Proverbs. How did Jerome convey simplicity and plainness in translating Jeremiah? Consider the complexity of sentences, word-order, use of transitional particles, nominative pronouns, and any other features you think important.
The language of the translation must be artificial, in a sense, because a doctus translator, such as Jerome, cannot become rusticus and simplex in order to convey rusticitas sermonis or simplicitas eloquii. What features of this passage belie the learning of the translator?