560 Home | Texts

Thomas à Kempis

De Imitatione Christi

Thomae Hemerken à Kempis De Imitatione Christi. Michael Joseph Pohl, ed. Freiburg im Breisgau: Herder, 1904.


Incipiunt admonitiones ad spiritualem vitam utiles de imitatione christi
et contemptu omnium vanitatum mundi.

Capitulum I.

Qui sequitur me non ambulat in tenebris dicit Dominus. Haec sunt verba Christi quibus admonemur, quatenus vitam eius et mores imitemur si velimus veraciter illuminari, et ab omni caecitate cordis liberari. Summum igitur studium nostrum sit in vita Iesu Christi meditari. Doctrina Christi omnes doctrinas sanctorum praecellit, et qui spiritum haberet absconditum ibi manna inveniret. Sed contingit quod multi ex frequenti auditu evangelii parvum desiderium sentiunt quia spiritum Christi non habent. Qui autem vult plane et sapide Christi verba intellegere oportet ut totam vitam suam illi studeat conformare. Quid prodest tibi alta de Trinitate disputare si careas humilitate unde displiceas Trinitati? Vere alta verba non faciunt sanctum et iustum sed virtuosa vita efficit Deo carum. Opto magis sentire compunctionem quam scire eius definitionem. Si scires totam bibliam exterius et omnium philosophorum dicta quid totum prodesset sine caritate Dei et gratia? Vanitas vanitatum et omnia vanitas praeter amare Deum et illi soli servire. Ista est summa sapientia per contemptum mundi tendere ad regna caelestia. Vanitas igitur est divitias perituras quaerere et in illis sperare. Vanitas quoque est honores ambire et in altum statum se extollere. Vanitas est carnis desideria sequi et illud desiderare unde postmodum graviter oportet puniri. Vanitas est longam vitam optare et de bona vita parum curare. Vanitas est praesentem vitam solum attendere et quae futura sunt non praevidere. Vanitas est diligere quod cum omni celeritate transit et illic non festinare ubi sempiternum gaudium manet. Memento illius frequenter proverbii quia non satiatur oculus visu nec auris impletur auditu. Stude ergo cor tuum ab amore visibilium abstrahere et ad invisibilia te transferre. Nam sequentes suam sensualitatem maculant conscientiam et perdunt Dei gratiam.
560 Home | Texts